Haroen Soebratie

In de naam van Allah, de Barmhartige, de Genadevolle.

Wonderen van de Profeten

Wonderen van de Profeet Mohammed (vzmh)
De wonderen van Zamzam water






Wonderen van de Profeet Mohammed (vzmh)

Roekana ibn Abd Jazied, van de stam Abd Manaaf, was de sterkte man van Koeraisj. Op een dag kwam de Profeet tegen in een van de rotskloven bij Mekka, alleen. `Roekana,`zei hij, `Waarom vrees je God niet en geef je geen gehoor aan mijn oproep?

`Als ik wist dat het waar is wat je zegt zou ik je volgen.`
`Als ik jou op de grond gooi, weet je dan dat het waar is?`
`Kom maar op,` zei hij en ze begonnen te worstelen. De Profeet kreeg hem in een houdgreep en legde hem neer, zonder dat hij iets kon uitrichten.
`Doe dat nog eens, Mohammed,` zei hij, en deze gooide hem nog eens op de grond. `dat is vreemd zei hij, `krijg jij mij echt op de grond?`

`Ik kan je nog iets vreemders laten zien als je wilt, als jij dan God zult vrezen en mij zult volgen.`
`Wat dan?`
`Als ik deze boom hier roep komt hij naar mij toe.``O ja? Doe het dan eens!` zei hij. De Profeet riep de boom en deze kwam naar voren tot hij vlak voor hem stond. Toen zei hij: `Ga terug naar je plaats!`en dat deed de boom.`

Roekana ging naar zijn stamgenoten en zei: `Met die kerel kun je de hele wereld betoveren; ik heb nog nooit iemand gezien met sterkere toverkracht dan hij,`en toen vertelde hij wat hij had meegemaakt.`  (Boek Ibn Ishaak - Het leven van Mohammed)


Top Home

De wonderen van Zamzam water

Onderzoek uitgevoerd door Tariq Hussain en Moin Uddin Ahmed.

Het Hajj seizoen komt eraan en ik wordt weer herinnerd aan de wonderen van Zamzam water. Laten we terug gaan naar waar het allemaal begon. In 1971 schreef een Egyptische dokter een brief gericht aan de Europese pers, waarin stond dat Zamzam water niet geschikt was om gedronken te worden….

Ik dacht meteen dat dit een vooroordeel was tegen Moslims en dat aangezien zijn uitspraak gebaseerd was op de veronderstelling dat aangezien de Ka’aba een ondiepe ligging had (onder zeeniveau) en in het midden van de gelegen was, het afvalwater dat verzameld werd door het riool van de stad in de bron terecht kwam waar het water zich bevond.

Gelukkigerwijs kreeg de koning Faisal het nieuws te horen, hij werd extreem boos en besloot om de onwaarheid aan te tonen van de provocerende uitspraak van de Egyptische dokter. Hij gaf per direct opdracht aan het Ministerie van Landbouw en Watervoorziening om het te onderzoeken en monsters Zamzam water naar Europese laboratoria te sturen om daar de drinkbaarheid van het water te onderzoeken. Het ministerie gaf toen opdracht aan de Elektriciteits- en Ontzoutingsraffinaderij van Jeddah om deze taak uit te voeren. Hier werkte ik als een ontzoutingsingenieur (chemisch ingenieur die drinkbaar water uit zeewater produceert). Ik was uitgekozen om deze opdracht uit te voeren. Ik herinner me dat ik in deze fase nog geen idee had, hoe de bron, die het water bevatte, er uit zag.

Er werd een man aangesteld die mij op iedere gewenste en benodigde manier moest helpen. Toen we de bron bereikte, was het moeilijk voor mij om te geloven dat een waterpoel, eerder een klein vijver van ongeveer 5.4 bij 4.2 meter, de bron was die ieder jaar miljoenen liters water leverde aan de pelgrims, vanaf het moment dat het ontstond vele, vele eeuwen geleden  in het tijdperk van Ibrahim (vrede zij met hem). Ik begon mijn onderzoek en nam de dimensies van de bron. Ik vroeg de man om me de diepte van de bron te laten zien.

Als eerste nam hij een douche en daalde toen af in het water. Toen strekte hij zijn lichaam. Ik zag dat het waterpeil net boven zijn schouders kwam. Zijn lengte was ongeveer 1.7 meter. Hij begon zich toen van de ene hoek van de bron naar de andere te begeven (de hele tijd staand, aangezien het voor hem niet was toegestaan om zijn hoofd in het water onder te dompelen), zoekend naar een inham of pijpleiding, binnen in de bron, van waar het water naar binnen kon stromen. Desalniettemin melde de man mij dat hij geen enkele inham of pijpleiding binnen in de bron kon vinden. Ik kreeg een ander idee.

Het water kon in een hoog tempo worden onttrokken aan de bron met behulp van een grote pomp, die bij de bron was geïnstalleerd om het Zamzam water naar wateropslagtanks te pompen. Op deze manier zou het waterpeil zakken, waardoor we instaat zouden zijn om het punt waar het water naar binnenkwam te ontdekken. Verrassenderwijs was er geen verandering waar te nemen tijdens het pompen, maar ik wist dat dit de enige methode was waarmee we de ingang van het water tot de bron konden vinden. Dus besloot ik het proces te herhalen. Maar deze keer droeg ik de man op om stil te blijven staan op een plek en zorgvuldig te observeren of er iets ongebruikelijks gebeurde binnen in de bron. Na een tijdje hief hij plotseling zijn handen en schreeuwde, “Alhamdoelillah! Ik heb het gevonden. Het zand danst onder mijn voeten terwijl het water uit de bodem van de bron stroomt.” 

Vervolgens begaf hij zich tijdens het pompen door de hele bron en merkte dat hetzelfde verschijnsel overal voorkwam in de bron. Feitelijk was de stroom van het water dat de bron inging op ieder punt gelijk, waardoor het waterpeil stabiel bleef. Toen ik klaar was met mijn observaties, nam ik de watermonsters mee die de Europese laboratoria zouden testen. Voordat ik bij de Ka’aba vertrok, vroeg ik de autoriteiten naar de andere bronnen in de buurt van Mekkah.

Ik werd verteld dat deze bronnen merendeels droog waren. Toen ik op mijn kantoor in Jeddah arriveerde, rapporteerde ik mijn vindingen aan mijn baas. Hij luisterde met grote interesse, maar maakte een erg irrationele opmerking, namelijk dat de Zamzam bron inwendig in verbinding kon staan met de Rode Zee. Hoe was dit mogelijk wanneer Mekkah op ongeveer 75 kilometer afstand lag van de zee en dat alle bronnen die voor de stad lagen over het algemeen drooglagen? Het resultaat van de watermonsters die getest waren door Europese laboratoria en de ene die wij analyseerde in ons eigen laboratorium waren vrijwel identiek aan elkaar. Het verschil tussen Zamzam water en ander water (water uit de stad) was de hoeveelheid calcium en magnesiumzouten.

De hoeveelheid van deze waren lichtelijk hoger in Zamzam water. Dit is misschien de rede dat dit water de vermoeide pelgrims verkwikt, maar nog belangrijker, het water bevat fluoriden die een effectieve bacteriële werking hebben. Daarnaast bewezen de opmerkingen van de Europese laboratoria dat het water weldegelijk geschikt was om te drinken.

Aldus werd bewezen dat de uitspraak van de Egyptische dokter vals was. Toen dit aan Koning Faisal werd gerapporteerd was hij erg blij en eiste hij dat deze tegenstrijdige feiten bekend werden gemaakt aan de Europese pers. Je zou kunnen zeggen dat het een zegen was dat dit onderzoek werd gehouden om de chemische compositie van water te onderzoeken. In feite, des te meer onderzoek wordt gedaan naar (de samenstelling van) het water, des te meer wonderen naar boven komen en je zal zelf zien dat je onvoorwaardelijk gaat geloven in de wonderen van dit water, die God als een geschenk aan de gelovigen heeft gegeven, die van heinde en ver naar het woestijnland komen voor de pelgrimtocht.

Laat me een aantal van de eigenschappen van Zamzam water opsommen.

This well has never dried up. On the contrary it has always fulfilled the demand for water. It has always maintained the same salt composition and taste ever since it came into existence. Its potability has always been universally recognised as pilgrims from all over the world visit Ka'aba every year for Hajj and umrah, but have never complained about it. Instead, they have always enjoyed the water that refreshes them. Water tastes different at different places.

Deze bron is nooit opgedroogd geweest. Maar heeft daarentegen altijd het behoefte aan water vervuld. Het heeft altijd dezelfde smaak en zout samenstelling gehad vanaf het moment dat het geschapen werd. Zijn drinkbaarheid is altijd wereldwijd erkend geweest, aangezien pelgrims (afkomstig uit alle delen van de wereld) ieder jaar de Ka’aba bezoeken voor Hajj en umrah, maar ze hebben er nooit over geklaagd. Daarentegen hebben ze altijd genoten van het water dat hun verfrist. De smaak van water is afhankelijk van de plaats waar het verkregen is.

Zamzam water’s aantrekkingskracht is altijd wereldwijd geweest. Dit water is nooit chemisch behandeld of is nooit vermengd met chloor, wat wel het geval is met water dat de steden in wordt gepompt. Biologische groei en vegetatie vind over het algemeen in de meeste bronnen plaats. Dit maakt het water onsmakelijk, wat te danken is aan algengroei, deze veroorzaken smaak- en geurproblemen.

Maar in geval van Zamzam water is er nooit enig teken geweest van biologische groei. Eeuwen geleden zocht Hagar (moge Allah tevreden met haar zijn) wanhopig naar water in de heuvels van Safa en Marwa, om aan haar net geboren zoon Ismaël (vrede zij met hem) te geven. Terwijl ze van de ene plek naar de andere rende opzoek naar water, wreef haar kind met zijn voet over het zand. Er kwam een waterpoel tevoorschijn en door de genade van God vormde deze zichzelf in een bron, welke Zamzam werd genoemd.

Top

Terug naar Haroen`s Religie pagina