Wonderen van de Profeet Mohammed (vzmh) Wonderen van de Profeet Mohammed (vzmh)
Roekana ibn Abd Jazied, van de stam Abd Manaaf, was de sterkte man van Koeraisj. Op een dag kwam de Profeet tegen in een van de rotskloven bij Mekka, alleen. `Roekana,`zei hij,
`Waarom vrees je God niet en geef je geen gehoor aan mijn oproep?
`Als ik wist dat het waar is wat je zegt zou ik je volgen.`
`Ik kan je nog iets vreemders laten zien als je wilt, als jij dan God zult vrezen en mij zult volgen.`
Roekana ging naar zijn stamgenoten en zei: `Met die kerel kun je de hele wereld betoveren; ik heb nog nooit iemand gezien met sterkere toverkracht dan hij,`en toen vertelde hij
wat hij had meegemaakt.` (Boek Ibn Ishaak - Het leven van Mohammed)
Onderzoek uitgevoerd door Tariq Hussain en Moin Uddin Ahmed.
Het Hajj seizoen komt eraan en ik wordt weer herinnerd aan de wonderen van Zamzam water. Laten we terug gaan naar waar
het allemaal begon. In 1971 schreef een Egyptische dokter een brief gericht aan de Europese pers, waarin stond dat Zamzam water niet geschikt was om gedronken te worden….
Ik dacht meteen dat dit een vooroordeel was tegen Moslims en dat aangezien zijn uitspraak gebaseerd was op de veronderstelling dat aangezien de Ka’aba een ondiepe ligging
had (onder zeeniveau) en in het midden van de gelegen was, het afvalwater dat verzameld werd door het riool van de stad in de bron terecht kwam waar het water zich bevond.
Gelukkigerwijs kreeg de koning Faisal het nieuws te horen, hij werd extreem boos en besloot om de onwaarheid aan te tonen van de provocerende uitspraak van de Egyptische dokter.
Hij gaf per direct opdracht aan het Ministerie van Landbouw en Watervoorziening om het te onderzoeken en monsters Zamzam water naar Europese laboratoria te sturen om daar de
drinkbaarheid van het water te onderzoeken. Het ministerie gaf toen opdracht aan de Elektriciteits- en Ontzoutingsraffinaderij van Jeddah om deze taak uit te voeren. Hier werkte
ik als een ontzoutingsingenieur (chemisch ingenieur die drinkbaar water uit zeewater produceert). Ik was uitgekozen om deze opdracht uit te voeren. Ik herinner me dat ik in deze
fase nog geen idee had, hoe de bron, die het water bevatte, er uit zag.
Er werd een man aangesteld die mij op iedere gewenste en benodigde manier moest helpen. Toen we de bron bereikte, was het moeilijk voor mij om te geloven dat een waterpoel,
eerder een klein vijver van ongeveer 5.4 bij 4.2 meter, de bron was die ieder jaar miljoenen liters water leverde aan de pelgrims, vanaf het moment dat het ontstond vele, vele
eeuwen geleden in het tijdperk van Ibrahim (vrede zij met hem). Ik begon mijn onderzoek en nam de dimensies van de bron. Ik vroeg de man
om me de diepte van de bron te laten zien.
Als eerste nam hij een douche en daalde toen af in het water. Toen strekte hij zijn lichaam. Ik zag dat het waterpeil net boven zijn schouders kwam. Zijn lengte was ongeveer 1.7
meter. Hij begon zich toen van de ene hoek van de bron naar de andere te begeven (de hele tijd staand, aangezien het voor hem niet was toegestaan om zijn hoofd in het water onder
te dompelen), zoekend naar een inham of pijpleiding, binnen in de bron, van waar het water naar binnen kon stromen. Desalniettemin melde de man mij dat hij geen enkele inham of
pijpleiding binnen in de bron kon vinden. Ik kreeg een ander idee.
Het water kon in een hoog tempo worden
onttrokken aan de bron met behulp van een grote pomp, die bij de bron was
geïnstalleerd om het Zamzam water naar wateropslagtanks te pompen. Op deze
manier zou het waterpeil zakken, waardoor we instaat zouden zijn om het punt
waar het water naar binnenkwam te ontdekken. Verrassenderwijs was er geen
verandering waar te nemen tijdens het pompen, maar ik wist dat dit de enige
methode was waarmee we de ingang van het water tot de bron konden vinden. Dus
besloot ik het proces te herhalen. Maar deze keer droeg ik de man op om stil te
blijven staan op een plek en zorgvuldig te observeren of er iets ongebruikelijks
gebeurde binnen in de bron. Na een tijdje hief hij plotseling zijn handen en
schreeuwde, “Alhamdoelillah! Ik heb het gevonden. Het zand danst onder mijn
voeten terwijl het water uit de bodem van de bron stroomt.”
Vervolgens begaf hij zich tijdens het pompen door de hele bron en merkte dat hetzelfde verschijnsel overal voorkwam in de bron. Feitelijk was de stroom van het water dat de bron
inging op ieder punt gelijk, waardoor het waterpeil stabiel bleef. Toen ik klaar was met mijn observaties, nam ik de watermonsters mee die de Europese laboratoria zouden testen.
Voordat ik bij de Ka’aba vertrok, vroeg ik de autoriteiten naar de andere bronnen in de buurt van Mekkah.
Ik werd verteld dat deze bronnen merendeels droog waren. Toen ik op mijn kantoor in Jeddah arriveerde, rapporteerde ik mijn vindingen aan mijn baas. Hij luisterde met grote
interesse, maar maakte een erg irrationele opmerking, namelijk dat de Zamzam bron inwendig in verbinding kon staan met de Rode Zee. Hoe was dit mogelijk wanneer Mekkah op ongeveer
75 kilometer afstand lag van de zee en dat alle bronnen die voor de stad lagen over het algemeen drooglagen? Het resultaat van de watermonsters die getest waren door Europese
laboratoria en de ene die wij analyseerde in ons eigen laboratorium waren vrijwel identiek aan elkaar. Het verschil tussen Zamzam water en ander water (water uit de stad) was
de hoeveelheid calcium en magnesiumzouten.
De
hoeveelheid van deze waren lichtelijk hoger in Zamzam water. Dit is misschien de
rede dat dit water de vermoeide pelgrims verkwikt, maar nog belangrijker, het
water bevat fluoriden die een effectieve bacteriële werking hebben. Daarnaast
bewezen de opmerkingen van de Europese laboratoria dat het water weldegelijk
geschikt was om te drinken.
Aldus werd
bewezen dat de uitspraak van de Egyptische dokter vals was. Toen dit aan Koning
Faisal werd gerapporteerd was hij erg blij en eiste hij dat deze tegenstrijdige
feiten bekend werden gemaakt aan de Europese pers. Je zou kunnen zeggen dat het
een zegen was dat dit onderzoek werd gehouden om de chemische compositie van
water te onderzoeken. In feite, des te meer onderzoek wordt gedaan naar (de
samenstelling van) het water, des te meer wonderen naar boven komen en je zal
zelf zien dat je onvoorwaardelijk gaat geloven in de wonderen van dit water, die
God als een geschenk aan de gelovigen heeft gegeven, die van heinde en ver naar
het woestijnland komen voor de pelgrimtocht.
Laat me een aantal van de eigenschappen van Zamzam water opsommen.
This well has never dried up. On the contrary it has always fulfilled the demand for water. It has always maintained the same salt composition and taste ever since it came into
existence. Its potability has always been universally recognised as pilgrims from all over the world visit Ka'aba every year for Hajj and umrah, but have never complained about
it. Instead, they have always enjoyed the water that refreshes them. Water tastes different at different places.
Deze bron is nooit opgedroogd geweest. Maar
heeft daarentegen altijd het behoefte aan water vervuld. Het heeft altijd
dezelfde smaak en zout samenstelling gehad vanaf het moment dat het geschapen
werd. Zijn drinkbaarheid is altijd wereldwijd erkend geweest, aangezien pelgrims
(afkomstig uit alle delen van de wereld) ieder jaar de Ka’aba bezoeken voor Hajj
en umrah, maar ze hebben er nooit over geklaagd. Daarentegen hebben ze altijd
genoten van het water dat hun verfrist. De smaak van water is afhankelijk van de
plaats waar het verkregen is.
Zamzam water’s aantrekkingskracht is altijd
wereldwijd geweest. Dit water is nooit chemisch behandeld of is nooit vermengd
met chloor, wat wel het geval is met water dat de steden in wordt gepompt.
Biologische groei en vegetatie vind over het algemeen in de meeste bronnen
plaats. Dit maakt het water onsmakelijk, wat te danken is aan algengroei, deze
veroorzaken smaak- en geurproblemen.
Maar in geval van Zamzam water is er nooit enig teken geweest van biologische groei. Eeuwen geleden zocht Hagar (moge Allah tevreden met haar zijn) wanhopig naar water in de
heuvels van Safa en Marwa, om aan haar net geboren zoon Ismaël (vrede zij met hem) te geven. Terwijl ze van de ene plek naar de andere rende opzoek naar water, wreef haar kind
met zijn voet over het zand. Er kwam een waterpoel tevoorschijn en door de genade van God vormde deze zichzelf in een bron, welke Zamzam werd genoemd.
De wonderen van Zamzam water
`Als ik jou op de grond gooi, weet je dan dat het waar is?`
`Kom maar op,` zei hij en ze begonnen te worstelen.
De Profeet kreeg hem in een houdgreep en legde hem neer, zonder dat hij iets kon uitrichten.
`Doe dat nog eens, Mohammed,` zei hij, en deze gooide hem nog eens op de grond. `dat is vreemd zei hij, `krijg jij mij echt op de grond?`
`Wat dan?`
`Als ik deze boom hier roep komt hij naar mij toe.``O ja? Doe het dan eens!` zei hij. De Profeet riep de boom en deze kwam naar voren tot hij vlak voor hem stond. Toen zei hij:
`Ga terug naar je plaats!`en dat deed de boom.`
