Maria, de Koptisch Christene en haar zoon Ibrahim!



Uit het levens verhaal van onze heilige profeet Mohammed v.z.m.h. is het aan ons bekend dat hij vele vrouwen had met wie hij Nikaah had gelezen. Dit wordt ook in de moskeeën gepredikt. Echter, wat wij niet horen is dat hij ook een slavin had. Als dit ter discussie wordt gesteld, dan kijken mensen heel raar op. Ik had geen ander keus dan om te graven in onze Islamitische literatuur en alle bevindingen te publiceren. Persoonlijk zie ik dit niet als een schaamte, maar een verrijking van kennis! In die zin dat c.a. vijftienhonderd jaar geleden het normaal was in de Arabische maatschappij om als man, concubines te hebben. Polygamie was ook een normale zaak in het Midden-Oosten. Het kwam voor bij de Christenen en bij de Joden. Uit de Bijbel weten wij dat Salomo, de zoon van David, in totaal driehonderd vrouwen en concubines had. Is het dan raar, dat het ook bij de profeet Mohammed v.z.m.h. voorkwam? Maar waar praten wij nog over? Dat was heel lang geleden...


Wat vertellen As-Sahihain over haar?

Sahih Muslim; A.H. Siddiqi

Sahih Muslim Book 004, Number 1976:

Jabir reported that the sun eclipsed during the lifetime of the Messenger of Allah (may peace be upon him) on that very day when Ibrahim (the Prophet's son) died. The Apostle of Allah (may peace be upon him) stood up and led people in (two rak'ahs of) prayer with six ruku's and four prostrations. He commenced (the prayer) with takbir (Allah-o-Akbar) and then recited and prolonged his recital. He then bowed nearly the (length of time) that he stood up. He then raised his head from the ruku' and recited but less than the first recital. He then bowed (to the length of time) that he stood up. He then raised his head from the ruku' and again recited but less than the second recital. He then bowed (to the length of time) that he stood up. He then lifted his head from the ruku'. He then fell in prostration and observed two prostrations. He stood up and then bowed, observing six ruku's like it, without (completing) the rak'ah in them, except (this difference) that the first (qiyam of ruku') was longer than the later one, and the ruku' was nearly (of the same length) as prostration. He then moved backward and the rows behind him also moved backward till we reached the extreme (Abu Bakr said: till he reached near the women) He then moved forward and the people also moved forward along with him till he stood at his (original) place (of worship). He then completed the prayer as it was required to complete and the sun brightened and he said: O people! verily the sun and the moon are among the signs of Allah and they do not eclipse at the death of anyone among people (Abu Bakr said: On the death of any human being). So when you see anything like it (of the nature of eclipse), pray till it is bright. There is nothing which you have been promised (in the next world) but I have seen it in this prayer of mine. Hell was brought to me as you saw me moving back on account of fear lest its heat might affect me; and I saw the owner of the curved staff who dragged his intestines in the fire, and he used to steal (the belongings) of the pilgrims with his curved staff. If he (the owner of the staff) became aware, he would say: It got (accidentally) entangled in my curved staff, but if he was unaware of that, he would take that away. I also saw in it (in Hell) the owner of a cat whom she had tied and did not feed her nor set her free so that she could eat the creatures of the earth, till the cat died of starvation. Paradise was brought to me, and it was on that occasion that you saw me moving forward till I stood at my place (of worship). I stretched my hand as I wanted to catch hold of its fruits so that you may see them. Then I thought of not doing it. Nothing which you have been promised was there that I did not see in this prayer of mine.

Sahih Muslim Book 004, Number 1989:

This hadith has been narrated on the authority of Isma'il with the same chain of transmitters and in the hadith narrated by Sufyan and Waki' (the words are):" The sun eclipsed on the day when Ibrahim died, and the people said: It has eclipsed on the death of Ibrahim."

 Sahih Muslim Book 004, Number 1995:

Ziyad b. 'Ilaqa reported: I heard Mughira b. Shu'ba saying that the sun eclipsed during the lifetime of the Messenger of Allah (may peace be upon him) on the day when Ibrahim died. Upon this the Messenger of Allah (may peace be upon him) said: Verily the sun and the moon are the two signs among the signs of Allah. They do not eclipse on account of the death of anyone or on account of the birth of anyone. So when you see them, supplicate Allah, and observe prayer till it is over.

Sahih Muslim Book 030, Number 5733:

Anas b. Malik reported that Allah's Messenger (may peace be upon him) said: A child was born into me this night and I named him after the name of my father Ibrihim. He then sent him to Umm Saif, the wife of a blacksmith who was called Abu Saif. He (the Holy Prophet) went to him and I followed him until we reached Abu Saif and he was blowing fire with the help of blacksmith's bellows and the house was filled with smoke. I hastened my step and went ahead of Allah's Messenger (may peace be upon him) and said: Abu Saif, stop it, as there comes Allah's Messenger (may peace he upon him). He stopped and Allah's Apostle (may peace be upon him) called for the child. He embraced him and said what Allah had desired. Anas said: I saw that the boy breathed his last in the presence of Allah's Messenger (may peace be upon him). The eyes of Allah's Messenger (may peace be upon him) shed tears and he said: Ibrahim, our eyes shed tears and our hearts are filled with grief, but we do not say anything except that by which Allah is pleased. O Ibrahim, we are grieved for you.

Sahih Muslim Book 030, Number 5734:

Anas b. Malik reported: I have never seen anyone more kind to one's family than Allah's Messenger (may peace be upon him), and Ibrahim was sent to the suburb of Medina for suckling. He used to go there and we accompanied him. He entered the house, and it was filled with smoke as his foster-father was a bricksmith. He took him (his son Ibrihim) and kissed him and then came back. 'Amr said that when Ibrihim died. Allah's LMessenger (may peace be upon him) said: Ibrihim is my son and he dies as a suckling babe. He has now two foster-mothers who would complete his suckling period in Paradise.


Sahih Bukhari; Dr. Muhammad Muhsin Khan


Sahih Bukhari Volume 3, Book 43, Number 648:

Narrated 'Abdullah bin 'Abbas:

I had been eager to ask 'Umar about the two ladies from among the wives of the Prophet regarding whom Allah said (in the Qur'an saying): If you two (wives of the Prophet namely Aisha and Hafsa) turn in repentance to Allah your hearts are indeed so inclined (to oppose what the Prophet likes) (66.4), till performed the Hajj along with 'Umar (and on our way back from Hajj) he went aside (to answer the call of nature) and I also went aside along with him carrying a tumbler of water. When he had answered the call of nature and returned. I poured water on his hands from the tumbler and he performed ablution. I said, "O Chief of the believers! ' Who were the two ladies from among the wives of the Prophet to whom Allah said:

'If you two return in repentance (66.4)? He said, "I am astonished at your question, O Ibn 'Abbas. They were Aisha and Hafsa."

Then 'Umar went on relating the narration and said. "I and an Ansari neighbor of mine from Bani Umaiya bin Zaid who used to live in 'Awali Al-Medina, used to visit the Prophet in turns. He used to go one day, and I another day. When I went I would bring him the news of what had happened that day regarding the instructions and orders and when he went, he used to do the same for me. We, the people of Quraish, used to have authority over women, but when we came to live with the Ansar, we noticed that the Ansari women had the upper hand over their men, so our women started acquiring the habits of the Ansari women. Once I shouted at my wife and she paid me back in my coin and I disliked that she should answer me back. She said, 'Why do you take it ill that I retort upon you? By Allah, the wives of the Prophet retort upon him, and some of them may not speak with him for the whole day till night.' What she said scared me and I said to her, 'Whoever amongst them does so, will be a great loser.' Then I dressed myself and went to Hafsa and asked her, 'Does any of you keep Allah's Apostle angry all the day long till night?' She replied in the affirmative. I said, 'She is a ruined losing person (and will never have success)! Doesn't she fear that Allah may get angry for the anger of Allah's Apostle and thus she will be ruined? Don't ask Allah's Apostle too many things, and don't retort upon him in any case, and don't desert him. Demand from me whatever you like, and don't be tempted to imitate your neighbor (i.e. 'Aisha) in her behavior towards the Prophet), for she (i.e. Aisha) is more beautiful than you, and more beloved to Allah's Apostle.

In those days it was rumored that Ghassan, (a tribe living in Sham) was getting prepared their horses to invade us. My companion went (to the Prophet on the day of his turn, went and returned to us at night and knocked at my door violently, asking whether I was sleeping. I was scared (by the hard knocking) and came out to him. He said that a great thing had happened. I asked him: What is it? Have Ghassan come? He replied that it was worse and more serious than that, and added that Allah's Apostle had divorced all his wives. I said, Hafsa is a ruined loser! I expected that would happen some day.' So I dressed myself and offered the Fajr prayer with the Prophet. Then the Prophet entered an upper room and stayed there alone. I went to Hafsa and found her weeping. I asked her, 'Why are you weeping? Didn't I warn you? Have Allah's Apostle divorced you all?' She replied, 'I don't know. He is there in the upper room.' I then went out and came to the pulpit and found a group of people around it and some of them were weeping. Then I sat with them for some time, but could not endure the situation. So I went to the upper room where the Prophet was and requested to a black slave of his: "Will you get the permission of (Allah's Apostle) for Umar (to enter)? The slave went in, talked to the Prophet about it and came out saying, 'I mentioned you to him but he did not reply.' So, I went and sat with the people who were sitting by the pulpit, but I could not bear the situation, so I went to the slave again and said: "Will you get he permission for Umar? He went in and brought the same reply as before. When I was leaving, behold, the slave called me saying, "Allah's Apostle has granted you permission." So, I entered upon the Prophet and saw him lying on a mat without wedding on it, and the mat had left its mark on the body of the Prophet, and he was leaning on a leather pillow stuffed with palm fires. I greeted him and while still standing, I said: "Have you divorced your wives?' He raised his eyes to me and replied in the negative. And then while still standing, I said chatting: "Will you heed what I say, 'O Allah's Apostle! We, the people of Quraish used to have the upper hand over our women (wives), and when we came to the people whose women had the upper hand over them..."

'Umar told the whole story (about his wife). "On that the Prophet smiled." 'Umar further said, "I then said, 'I went to Hafsa and said to her: Do not be tempted to imitate your companion ('Aisha) for she is more beautiful than you and more beloved to the Prophet.' The Prophet smiled again. When I saw him smiling, I sat down and cast a glance at the room, and by Allah, I couldn't see anything of importance but three hides. I said (to Allah's Apostle) "Invoke Allah to make your followers prosperous for the Persians and the Byzantines have been made prosperous and given worldly luxuries, though they do not worship Allah?' The Prophet was leaning then (and on hearing my speech he sat straight) and said, 'O Ibn Al-Khatttab! Do you have any doubt (that the Hereafter is better than this world)? These people have been given rewards of their good deeds in this world only.' I asked the Prophet . 'Please ask Allah's forgiveness for me. The Prophet did not go to his wives because of the secret which Hafsa had disclosed to 'Aisha, and he said that he would not go to his wives for one month as he was angry with them when Allah admonished him (for his oath that he would not approach Maria). When twenty-nine days had passed, the Prophet went to Aisha first of all. She said to him, 'You took an oath that you would not come to us for one month, and today only twenty-nine days have passed, as I have been counting them day by day.' The Prophet said, 'The month is also of twenty-nine days.' That month consisted of twenty-nine days. 'Aisha said, 'When the Divine revelation of Choice was revealed, the Prophet started with me, saying to me, 'I am telling you something, but you needn't hurry to give the reply till you can consult your parents." 'Aisha knew that her parents would not advise her to part with the Prophet . The Prophet said that Allah had said:--

'O Prophet! Say To your wives; If you desire The life of this world And its glitter, ... then come! I will make a provision for you and set you free In a handsome manner. But if you seek Allah And His Apostle, and The Home of the Hereafter, then Verily, Allah has prepared For the good-doers amongst you A great reward.' (33.28) 'Aisha said, 'Am I to consult my parents about this? I indeed prefer Allah, His Apostle, and the Home of the Hereafter.' After that the Prophet gave the choice to his other wives and they also gave the same reply as 'Aisha did."
[Voor een Nederlandse vertaling, zie beneden]

Sahih Bukhari Volume 2, Book 18, Number 153:

Narrated Al-Mughira bin Shu'ba:

"The sun eclipsed in the life-time of Allah's Apostle on the day when (his son) Ibrahim died. So the people said that the sun had eclipsed because of the death of Ibrahim. Allah's Apostle said, "The sun and the moon do not eclipse because of the death or life (i.e. birth) of some-one. When you see the eclipse pray and invoke Allah."

Sahih Bukhari Volume 2, Book 18, Number 168:

Narrated Al-Mughira bin Shu'ba :

On the day of Ibrahim's death, the sun eclipsed and the people said that the eclipse was due to the death of Ibrahim (the son of the Prophet). Allah's Apostle said, "The sun and the moon are two signs amongst the signs of Allah. They do not eclipse because of someone's death or life. So when you see them, invoke Allah and pray till the eclipse is clear."

Sahih Bukhari Volume 2, Book 18, Number 170:

Narrated Abu Bakra:

In the life-time of the Allah's Apostle (p.b.u.h) the sun eclipsed and he went out dragging his clothes till he reached the Mosque. The people gathered around him and he led them and offered two Rakat. When the sun (eclipse) cleared, he said, "The sun and the moon are two signs amongst the signs of Allah; they do not eclipse because of the death of someone, and so when an eclipse occurs, pray and invoke Allah till the eclipse is over." It happened that a son of the Prophet called Ibrahim died on that day and the people were talking about that (saying that the eclipse was caused by his death).

Sahih Bukhari Volume 2, Book 23, Number 390:

Narrated Anas bin Malik:

We went with Allah's Apostle (p.b.u.h) to the blacksmith Abu Saif, and he was the husband of the wet-nurse of Ibrahim (the son of the Prophet). Allah's Apostle took Ibrahim and kissed him and smelled him and later we entered Abu Saif's house and at that time Ibrahim was in his last breaths, and the eyes of Allah's Apostle (p.b.u.h) started shedding tears. 'Abdur Rahman bin 'Auf said, "O Allah's Apostle, even you are weeping!" He said, "O Ibn 'Auf, this is mercy." Then he wept more and said, "The eyes are shedding tears and the heart is grieved, and we will not say except what pleases our Lord, O Ibrahim ! Indeed we are grieved by your separation."

Sahih Bukhari Volume 2, Book 23, Number 464:

Narrated Al-Bara':

When Ibrahim (the son of Prophet) expired, Allah's Apostle said, "There is a wet-nurse for him in Paradise."

Sahih Bukhari Volume 4, Book 54, Number 477: + Volume 8, Book 73, Number 215:

Narrated Al-Bara (bin Azib):

The Prophet, after the death of his son Ibrahim, said, "There is a wet-nurse for him (i.e. Ibrahim) in Paradise."

Sahih Bukhari Volume 8, Book 73, Number 214:

Narrated Isma'il:

I asked Abi Aufa, "Did you see Ibrahim, the son of the Prophet ?" He said, "Yes, but he died in his early childhood. Had there been a Prophet after Muhammad then his son would have lived, but there is no Prophet after him."

Sahih Bukhari Volume 8, Book 73, Number 219:

Narrated Al-Mughira bin Shuba:

Solar eclipse occurred on the day of Ibrahim's death (the Prophet's son).


Al-Qur’an  66  At-Tahriem (Denkende dat iets Verboden is)

Geopenbaard nà de Hidjrah. Dit hoofdstuk heeft 12 strofen.

In naam van Allah, de Barmhartige, de Genadevolle.

1. O profeet, waarom verbiedt gij u hetgeen Allah voor u wettig heeft gemaakt? Zoekt gij het behagen uwer vrouwen? En Allah is Vergevensgezind, Genadevol.

2. Allah heeft de annulatie van uw eden voor u verplichtend gesteld en Allah is uw Beschermer en Hij is Alwetend, Alwijs.

3. Toen de profeet een woord aan een zijner vrouwen toevertrouwde en zij het daarna ruchtbaar maakte (aan een andere), deelde Allah hem dit mede. Hij maakte een deel er van bekend en verzweeg een deel ervan. En toen hij het haar vertelde, zeide zij: "Wie gaf u hiervan kennis? " Hij zeide: "De Alwetende, de van alles op de hoogte, heeft mij er bericht van gegeven."

4. Als gij beide (vrouwen) u tot Allah wendt en uw hart is reeds hiertoe geneigd (dan is het wel) - Maar indien gij samenspant tegen hem (de profeet), dan is Allah zeker zijn Beschermer, bovendien zijn Gabriël, de rechtvaardigen onder de gelovigen en de engelen zijn helpers.

5. Indien hij van u scheidt, is het mogelijk dat zijn Heer hem betere vrouwen dan u zal geven, die Moslim zijn en onderdanig, gelovig, gehoorzaam, berouwvol, vroom, gewend te vasten, weduwen of maagden.

Commentaar: Deze vijf verzen gaat om Maria de Koptische Christene. Nadat twee vrouwen (Hafsah en ‘Aisha) hadden ontdekt dat de profeet vzmh omgang had met haar, terwijl het niet haar beurt was, klaagden de twee vrouwen en gingen onder elkaar roddelen hierover. Toen besloot de profeet om niet meer om te gaan met Maria om de twee anderen tevreden te stellen. Bron: At-Tabari; As-Suyuti; Ibn Sa’d en Martin Lings (Muhammad op pag.277).


Sahih Al-Bukhari;  Volume 3, Book 43, Number 648: Nederlandse vertaling: R. Soebratie

Overgeleverd door 'Abdullah bin 'Abbas:

Ik was te nieuwsgierig om aan ‘Umar te vragen over de twee dames uit de vrouwen van de profeet, betreffende wat Allah zei (in de koran): “Als gij beide (vrouwen) u tot Allah wendt en uw hart is reeds hiertoe geneigd (dan is het wel) - Maar indien gij samenspant tegen hem (de profeet), dan is Allah zeker zijn Beschermer, bovendien zijn Gabriël, de rechtvaardigen onder de gelovigen en de engelen zijn helpers” (66:4), tot dat ik samen met ‘Umar de Hajj hadden verricht en ging opzij (om zich te verlichten) en ik ging ook opzij samen met hem en droeg  een zak met water. Toen hij klaar was, keerde hij terug. Ik goot water op zijn hand en hij verrichte de rituele bewassing. Ik zei: “O leider der gelovigen! Wie waren de twee dames van uit de vrouwen van de profeet aan wie Allah zei: “Als gij beide (vrouwen) u tot Allah wendt”?

Hij zei: “Ik ben verrast door jouw vraag, O ibn ‘Abbas. Ze waren ‘Aisha en Hafsa”.
Daarna ging ‘Umar door met vertellen en zei: “Ik en een Ansari buurman van mij uit Bani Umaiya bin Zaid, die het gewoon was om te leven in ‘Awali Al-Madina, gingen vaak om de beurt de profeet bezoeken. Hij ging de ene dag en de andere dag was het mijn beurt. Als ik ging dan ging ik aan hem de nieuws, betreffende instructies en regels overbrengen en hij deed het ook dezelfde. Wij, de mensen van Quraish, hadden autoriteit over de vrouwen, maar toen wij bij de Ansars gingen leven, merkten wij op dat de Ansari vrouwen de bovenhand hadden over hun mannen, zo  onze vrouwen namen de gewoonten van de Ansari vrouwen over. Op een keer schreeuwde ik naar mijn vrouw en zij betaalde  mij terug met gelijke munten en dat beviel mij niet. Ze zei: ‘Waarom vindt je het zo erg dat ik je terug schreeuw? Bij Allah. De vrouwen van de profeet schreeuwen tegen hem en sommigen van hun, spreken niet tegen hem voor een gehele dag tot aan de nacht’.  Dat wat ze zei, maakte mij bang en zei tegen haar: ‘Degene die dat doet, zal een grote verliezer zijn’. Toen kleedde ik mij om en ging naar Hafsa en vroeg aan haar: ‘Wordt een van jullie de gehele dag boos op de profeet tot aan de nacht?’ Ze antwoordde bevestigend. Ik zei: ‘Zij is een geruïneerde en een verloren persoon! Is zij niet bang dat Allah op haar boos wordt omdat zij boos is op de profeet en dat zij geruïneerd zal worden? Vraag niet te veel aan de profeet en spreek hem niet tegen in alle gevallen en verlaat hem niet. Vraag aan mij wat je ook maar wilt en imiteer je buren niet (‘Aisha) zoals haar gedrag tegen de profeet, zij is meer mooier dan jij en meer geliefd bij de profeet’.

In die dagen gingen verhalen rond dat Ghassan (een stam in Syrie) zich gingen voorbereiden om ons aan te vallen. Mijn metgezel ging (naar de profeet tijdens zijn beurt) en keerde terug in de nacht en klopte hevig aan mijn deur en vroeg of ik aan het slapen was. Ik was opgeschrikt en kwam naar buiten. Hij zei dat er iets ernstig was gebeurd. Ik vroeg aan hem: ‘Wat is het? Is Ghassan gearriveerd?’ Hij antwoordde dat het nog ernstiger was dan dat en voegde eraan toe dat de profeet al zijn vrouwen had verstoten. Ik zei: ‘Hafsa is geruïneerd! Ik had dit verwacht dat het op een dag zou gebeuren’. Ik kleedde mij om  en verrichte het Fadjr gebed samen met de profeet. Daarna ging de profeet een bovenkamer in en bleef alleen daar.

Ik ging naar Hafsa en trof haar huilend aan. Ik vroeg aan haar: ‘Waarom huil je? Had ik je niet gewaarschuwd? Heeft de profeet jullie allen verstoten?’ zij antwoordde: “Ik weet het niet. Hij is daar in de bovenkamer”.  Ik ging daarna weg en kwam aan bij de preekstoel en trof een groep mensen rondom het aan en sommigen waren aan het huilen. Ik zat met hun voor enige tijd, maar kon de situatie niet verdragen. Ik ging daarna naar de bovenkamer waar de profeet zich bevond en deed een verzoek aan zijn zwarte slaaf: “Wil jij toestemming vragen voor ‘Umar (om binnen te komen)?’ De slaaf ging naar binnen en sprak met de profeet daarover en kwam naar buiten, zeggende: “Ik vertelde over jouw aan hem, maar reageerde niet”. Ik ging weg en zat bij de mensen die bij de preekstoel zaten, maar kon de situatie niet verdragen en ging weer naar de slaaf en zei: ‘Wil jij toestemming vragen voor ‘Umar?’ hij ging naar binnen en bracht dezelfde antwoord terug zoals daarvoor. Toen ik terugkeerde, riep de slaaf mij terug en zei: “De Boodschapper van Allah verleent jou toestemming”. Ik ging naar binnen en zag hem liggen op een mat zonder enig kussen daarop en de mat had zijn afdruk van het lichaam van de profeet en hij leunde op een lederen kussen gevuld met palmvezels. Ik groette hem terwijl ik stond en zei: “Heb je vrouwen verstoten?’ Hij rees zijn ogen op naar mij en antwoordde ontkennend. Terwijl ik nog stond zei ik tegen hem: ‘Wil jij aandachtig luisteren naar wat ik zeg, O Boodschapper van Allah! Wij mensen van de Quraish waren het gewoon om de bovenhand te hebben over onze vrouwen en toen wij bij deze mensen (Ansars) kwamen, waarvan de vrouwen de bovenhand hebben over hun mannen…”.

“Umar vertelde het hele verhaal (over zijn vrouw). Daarop glimlachte de profeet. ‘Umar zei verder: “Ik zei toen: ‘ik ging naar Hafsa en zei tegen haar: Onderneem geen pogingen om  je metgezellin (‘Aisha) te imiteren, omdat zij mooier is dan jou en meer geliefd is bij de profeet’.  De profeet glimlachte opnieuw. Toen ik hem zag glimlachen, ging ik beneden zitten en zag de kamer volledig en Bij Allah, ik kon niks bijzonder zien dan de drie opbergplaatsen. Ik zei: ‘Verricht een smeekbede aan Allah, zodat jouw volgelingen overwinnaars zullen worden zoals de Perziërs over de Byzantijnen waren en de wereldse luxe hadden vergaard, ondanks zij Allah niet aanbidden?’  De profeet was aan het leunen en zei: “O ibn Al-Khattab! Heb jij enig twijfel?  Deze mensen hebben hun beloning gekregen voor hun goede daden in deze wereld”. Ik vroeg toen: ‘Vraag vergiffenis voor mij, alstublieft’. De profeet ging niet naar zijn vrouwen, vanwege het geheim die Hafsa had verteld aan ‘Aisha en hij zei dat hij niet naar zijn vrouwen zou gaan voor een maand lang, omdat hij boos was op hun toen Allah hem vermaande ( vanwege zijn eed dat hij Maria niet meer zou benaderen).
[Zie ook: At-Tabaqat Pag. 151, vol. 1]
Toen negenentwintig dagen voorbij waren, ging de profeet naar ‘Aisha als eerst . Ze zei tegen hem: “Je nam een eed dat je niet meer voor een maand zou komen en vandaag is het de negenentwintigste dag die voorbij is, want ik tel ze dag voor dag”.  De profeet zei: “De maand is ook uit negenentwintig dagen”. ‘Aisha zei: “Toen de heilige openbaring van de Keuze werd geopenbaard, begon de profeet bij mij en zei tegen me: ‘Ik ga je iets vertellen, maar je hoeft niet te haasten om mij een antwoord te geven totdat je ouders hebt geraadpleegd”. ‘Aisha wist dat haar ouders aan haar niet zou adviseren om van de profeet te scheiden. De profeet zei dat Allah zei: O profeet! Zeg aan uw vrouwen, "Als gij het leven dezer wereld en zijn luister wenst, komt dan, ik zal u een geschenk geven en u op een grootmoedige manier vrij laten.  Maar indien gij Allah en Zijn boodschapper en het tehuis van het Hiernamaals wenst, dan heeft Allah waarlijk voor degenen onder u die goed doen, een grote beloning." (33:28-29)
’Aisha zei: “Moet ik mijn ouders hierover raadplegen? Ik kies Allah. Zijn boodschapper en huis in het hiernamaals”. Daarna gaf de profeet de keuze aan de overige vrouwen en zij gaven dezelfde antwoord als ‘Aisha het deed”. [Zie ook At-Tabaqat Pag. 152, vol. 1]

Sahih al-Muslim Book 009, Number 3496: 

'A'isha (Allah be pleased with her) narrated that Allah's Apostle (may peace be upon him) used to spend time with Zainab daughter of Jahsh and drank honey at her house. She ('A'isha further) said: I and Hafsa agreed that one whom Allah's Apostle (may peace be upon him) would visit first should say: I notice that you have an odour of the Maghafir (gum of mimosa). He (the Holy Prophet) visited one of them and she said to him like this, whereupon he said: I have taken honey in the house of Zainab bint Jahsh and I will never do it again. It was at this (that the following verse was revealed): 'Why do you hold to be forbidden what Allah has made lawful for you... (up to). If you both ('A'isha and Hafsa) turn to Allah" up to:" And when the Holy Prophet confided an information to one of his wives" (lxvi. 3) [66:3]. This refers to his saying: But I have taken honey.

Commentaar: Dit is in tegenspraak!Bij tekst analyse van de verzen 66:1-5 blijkt dat de profeet vzmh iets had toevertrouwd aan  zijn vrouw en bij tekst analyse van hadith 3496 uit Sahih al-Muslim blijkt dat hij  iets had toegegeven. Deze overlevering is trouwens in strijd met de bronnen van ibn Sa’d; At-Tabari en ibn Kathir. Bovendien gaat het hier om een grap die de vrouwen wilden uithalen en in  de Koran gaat het helemaal niet om een grap, maar over een eed betreffende Maria! Hadith uit Sahih al-Bukhari nummer 648 van volume 3, spreekt de bovenstaande hadith uit Sahih al-Muslim tegen! Aangezien Al-Waqidi (Kitab al-Maghazi) en ibn Sa’d (Kitab at-Tabaqat al-Kabir) eerder waren dan al-Bukhari en al-Muslim, is het sterk aanbevolen om die aan te houden. De latere auteurs van Ahadith verzamelingen, behalve Imam at-Tabari en ibn Kathir, hadden uit gevoel voor schaamte, de naam van Maria, moeder van Ibrahim, niet genoemd.


Kitab At-Tabaqat Al-Kabir, 
Abu ‘Abd Allah Muhammad Ibn Sa’d Ibn Mani Al-Zuhri Al-Basri

In het Engels vertaald door: S. Moinul Haq; Kitab Bhavan Publication

Gedeeltelijk Nederlandse vertaling: R. Soebratie 

Pag. 151, vol. 1:

Abd Al-Hamid ibn Ja’far:  De heer van Alexandrie [Egypte], al-Muqawqas de Kopt, stuurde een brief naar de profeet [in het jaar 6 / 7 AH] samen met cadeaus, deze waren: Mariyah; haar zuster Sirin; een ezel genaamd Ya’fur en een witte muil genaamd Duldul. De profeet vond Mariyah leuk, want ze was mooi; blank en had zwarte krullen. Hij plaatste de twee dames bij Umm Sulaym bint Milhan [ de moeder van Anas ibn Malik]. Aldaar werden ze moslims en de profeet nam Mariyah als zijn slavin en had gemeenschap met haar. Ze leefde in Al-Aliyah; deze was eigendom van de profeet, daarna schonk zij een zoon aan hem die Ibrahim werd genoemd. 

Pag. 152, vol. 1:

Vervolg van pag. 151: De Overige vrouwen van de profeet werden jaloers op haar, omdat zij een zoon schonk aan de profeet. 

Pag. 152, vol. 1:

Abu Ja’far:  Door de jaloezie, bleef de profeet weg van Mariyah, allen waren jaloers, maar niet zoals ‘Aisha. (Zie Koranvers hierover 66:1-5)

Pag. 152, vol. 1:

Muhammad ibn Umar:  Mariyah schonk hem [Ibrahim] aan de profeet in dhul-Hijjah 8 AH [maart 630 AC].


Mariah, de Koptische Slavin


Bron: “Kitab At-Tabaqat Al-Kabir”; Abu ‘Abdullah Muhammad ibn Sa’d

Engels vertaling uit vol. 8 door Aisha Bewley met als titel “The Woman of Madina”; TAHA-Publication


Hoofstuk: “Betreffende de twee vrouwen, die elkaar hielpen tegen de Boodschapper van Allah


Pag. 136:

Ibn ‘Abbas zei: “Hafsah verliet haar huis en die dag was voorbestemd voor ‘Aisha. De Boodschapper van Allah ging naar zijn slavin die haar gezicht had bedekt. Hafsah zei tegen de Boodschapper van Allah: ‘Ik zag wat jij deed’. De boodschapper van Allah zei tegen haar: ‘Wees stil over mij. Zij is verboden  voor mij’. Hafsah ging toen naar ‘Aisha en vertelde alles aan haar en ook  het goede nieuws over het verboden van de Koptische vrouw. ‘Aisha zei: ‘Hij nam de Koptische vrouw op de dag dat voor mij bestemd was’. Hij gaf de rest van zijn vrouwen hun dagen. Toen openbaarde Allah [Surah at-Tahriem 66:1-5].  De Boodschapper van Allah verliet ze allen voor 29 dagen en nachten en toen werd [66:1] geopenbaard. Aan hem werd opgedragen om zijn woord terug te nemen en zijn vrouwen te behouden”.



Het is overgeleverd door Zayd ibn Aslam dat de profeet, de moeder van Ibrahim voor zichzelf had verboden en zei: “Zij is voor mij verboden. Bij Allah! Ik zal haar niet meer benaderen”. Hij zei: “Toen werd er geopenbaard: ‘Allah heeft de annulatie van uw eden voor u verplichtend gesteld en Allah is uw Beschermer en Hij is Alwetend, Alwijs’” [66:4]


Pag. 137:

Jubayr ibn Mut’im heeft gezegd: “Hafsah verliet haar huis en de profeet riep zijn slavin en bracht haar naar de kamer van Hafsah. Hafsah kwam terug, terwijl zij met hem was in de kamer. Ze zei: ‘Boodschapper van Allah! In mijn kamer, op mijn dag, op mijn bed!’ De profeet zei: ‘Wees stil. Bij Allah! Ik zal nooit meer bij haar gaan. Vertel het niet verder’. Hafsah ging naar ‘Aisha en vertelde het aan haar. Toen werd [66:1] geopenbaard. Daarna zei de profeet: ‘Ik zal ze een maand lang niet bezoeken’”.



‘Urwah ib az-Zubayr zei: “Hafsha ging naar haar vader [ibn al-Khattab] en ging met hem in gesprek. De profeet riep Mariah en bleef met haar in de kamer van Hafsah. Hafsah keerde terug van haar vader en zag hun samen en werd extreem jaloers. De profeet stuurde zijn slavin weg en Hafsah kwam naar binnen. Ze zei: ‘Ik zag met wie je was! Je bent slecht voor mij geweest’. De profeet zei: ‘Bij Allah! Ik zal jou tevreden stellen. Ik zal een geheim met je delen, zo bewaar het voor mij’. Ze vroeg: ‘Wat is het?’ Hij zei: ‘Ik getuig aan jou dat mijn slavin verboden is voor mij’. Door dat te zeggen, wou hij Hafsah daardoor  tevreden stellen. Hafsah en ‘Aisha steunden elkaar tegenover de andere vrouwen van de profeet. Hafsah ging naar ‘Aisha en vertelde het aan haar en zei: ‘Goed nieuws! Allah heeft de slavin verboden voor Zijn Boodschapper’. Toen zij het geheim deelde met ‘Aisha van de profeet, openbaarde Allah: ‘... surah at-Tahriem 66:1-5’”.



‘Aisha heeft overgeleverd: “Ik was nooit jaloers op een vrouw behalve op Mariah. Het komt door dat zij mooi was. De profeet bewonderde haar. Toen zij voor de profeet werd gebracht, plaatste hij haar in het huis van Haritha ibn an-Nu’man. Zij was onze buurvrouw en de profeet besteedde meer dagen en nachten aan haar en dat hield ons steeds bezig. Zij merkte dat op en hij verplaatste haar naar al-‘Aliyya en bezocht haar aldaar. Het was pijnlijk voor ons. Toen gaf Allah hem een zoon via haar en wij waren teleurgesteld door dat”.



Anas ibn Malik heeft gezegd: “’Umm Ibrahim was de favoriete van de profeet”.


Pag. 149:

Al-Qasim ibn Muhammad zei: “De profeet was alleen met zijn slavin in de kamer van Hafsah. De profeet kwam naar buiten en zij zat bij de deur. Ze zei: ‘Boodschapper van Allah! In mijn kamer en dat op mijn dag!’ De profeet zei: ‘Zij is verboden voor mij. Bedwing jezelf tegenover mij’. Ze zei: ‘Ik zal dat niet accepteren zonder dat je een eed voor mij heb aflegd’. Daarop zei hij: ‘Bij Allah! Ik zal haar niet meer aanraken’”. Al-Qasim beschouwde de woorden ‘dat zij verboden is’, niet bindend.


Pag. 149:

Ibn Shihab az-Zuhri zei: “Mariah, de moeder van Ibrahim en haar zuster waren gegeven door de Muqawqis [de Bisschop van Alexandrië] aan de profeet. De profeet nam de moeder van Ibrahim en gaf Sirin aan Hasan ibn Thabit”.



Ibn ‘Abbas zei: “Toen de moeder van Ibrahim had gebaard, zei de profeet: ‘Haar zoon heeft haar bevrijd’”.

Het is overgeleverd door ibn ‘Abbas dat de profeet zei: “Elk slavin die een kind baart voor haar meester is vrij, wanneer hij sterft of hij bevrijd haar voordat hij sterft”.


Pag. 151:

Muhammad ibn ‘Umar zei: “Mariah, de moeder van Ibrahim, zoon van de profeet, stierf in de maand Muharram in het jaar 16 A.H.  ‘Umar ibn al-Khattab verzamelde mensen om het gebed over de overledene te verrichten. Haar graf is in al-Baqi”.


Ter info:


Koran al-Ahzab 33:52:

Niet zijn de vrouwen daarna voor u nog geoorloofd, noch dat gij haar verwisselt met andere echtgenoten, ook al behaagt haar schoonheid u, tenzij dat wat uw rechterhand bezit”.

Voetnoot nummer 6 bij Kramers vertaling geeft het volgende aan: Volgens Jallalain [o.a. Jallal-ud-Din as-Suyuti]: “wat uw rechterhand bezit”, wordt Mariah de Koptische slavin hiermee bedoeld.



Sunan Abu Dawud; Aanvulling over Mariyah, de Koptisch Christene.

Book 20, Number 3181:

Narrated Aisha, Ummul Mu'minin:

Ibrahim, the son of the Prophet (peace_be_upon_him), died when he was eighteen months old. The Apostle of Allah (peace_be_upon_him) did not pray over him.

Book 20, Number 3182:

Narrated Al-Bahiyy:

When Ibrahim, the son of the Prophet (peace_be_upon_him) died, he prayed over him at the place where he used to sit.

Book 20, Number 3182A:

Narrated Ata':

AbuDawud said: I recited to Sa'id ibn Ya'qub at-Taliqani saying: Ibn al-Mubarak transmitted to you from Ya'qub ibn al-Qa'qa' on the authority of Ata' that the Prophet (peace_be_upon_him) prayed over his son Ibrahim when he was seventy days old.

Dit zijn drie Ahadith in Sunan Abu Dawud over Ibrahim, de zoon van de profeet vzmh, zonder dat de naam van de moeder word opgenoemd.

In Al-Muwatta van Imam Malik ibn Anas zijn er geen enkel vermelding over de zoon van onze profeet vzmh, Ibrahim te vinden.





Translated by: prof. Trevor Le Gassick; Reviewed by: Dr. Muneer Fareed

Gedeeltelijk Nederlandse vertaling: R. Soebratie



Pag. 430-433:  Hoofdstuk over personen die aan de Boodschapper van Allah werd beloond als huldebetuiging.


Twee vrouwen werden aan de profeet beloond als huldebetuiging. Een van deze was Mariyah, de Koptische, de dochter van Sham'un. Zij werd beloond aan hem door de gouverneur van Alexandrie, zijn naam was Jurayj b. Mina. Samen met haar presenteerde hij ook haar zuster Shirin.

Abu Nu'aym verklaarde dat hij haar presenteerde als een van de vier meiden. Maar Allah weet het beste.

Er zat ook een Eneuch als slaaf bij, die Mabur heette en een ezelin genaamd al-Duldul. De profeet accepteerde zijn giften en koos Mariyah voor zichzelf. Zij was uit een Egyptische dorp dat Hafn werd genoemd uit de Kura Ansina regio.

Gedurende zijn gouverneurschap had Mu'awiyah b. Abi Sufyan deze dorp vrijgesteld van betaling van de Kharaj (Land-belasting) uit respect voor haar, omdat zij een zoon, Ibrahim had gebaard voor de profeet.

Ze zeggen dat Mariyah was mooi en slank, die de profeet bewonderde en op haar verliefd werd en dat zij bij hem vertoefde. Dit is waar, nadat zij aan hem, zijn zoon Ibrahim baarde.

De profeet presenteerde haar zuster Shirin aan Hassan ibn Thabit, die een zoon, 'Abd al-Rahman aan hem baarde.


Aan de Eneuch-slaaf Mabur werd toegestaan om de vertrekken van Mariyah en Shirin zonder speciale toestemming te betreden, zoals hij dat gewend was in Egypte. [...]


De hierboven genoemde ezelin was de ene waarop de profeet reed; het is gebleken - en Allah weet het beste - dat hij op deze ezelin reed tijdens de expeditie van Hunayn. Deze ezelin werd oud en was bij 'Ali b. Abi Talib terecht gekomen tijdens zijn kalifaat. Toen 'Ali stierf, werd 'Abd Allah b. Ja'far b. Abi Talib de eigenaar. Toen de ezelin zeer oud was, werd gerst gemalen zodat zij kon eten. [...]


Al-Waqidi verklaarde dat Ya'qub b. Muhmmadb. Abu Sa'sa'a, die zei: "De profeet bewonderde Mariyah; zij was slank, mooi en had krullen. Hij bracht haar en haar zuster onder bij Umm Sulaym [moeder van Anas ibn Malik], dochter van Milhan. De profeet bezocht beiden daar en het was daar dat beiden de Islam accepteerden. Hij consumeerde met Mariyah, terwijl zij een slavin was en verplaatste haar naar zijn landgoed die hij bezat te al-'Aliya dat aan de Banu al-Nadir behoorde. Hij verbleef aldaar tijdens de zomer maanden en ten tijde van de dadeloogst. Zij was vroom. Hij presenteerde haar zuster Shirin aan Hassan ibn Thabit en baarde een zoon aan hem die 'Abd al-Rahman werd genoemnd". [...]


De Hafiz Abu al-Hasan al-Darqutni leverde over van Abu 'Ubayd al-Qasim b. Isma'il, van Ziyad b. Ayyub, van Sa'id b. Zakariyya al-Mada'ini, van ibn Abi Sara, van Ikrima, van ibn 'Abbas, die zei: "Toen Mariyah had gebaard, zei de profeet: 'Haar zoon heeft haar bevrijd!' ". [hier kreeg zij de stautus: Umm Walad]  [...]


Abu Nu'aym verklaarde dat 'Abd Allah b. Muhammad aan hem had overgeleverd en citeerde Abu Bakr b. Abu 'Asim, citeerde Muhammad b. Yahya al-Bahili, citeerde Ya'qub b. Muhammad van een man die hij noemde en citeerde al-Layth b. Sa'd, van az-Zuhri, van 'Urwah, die citeerde 'Aisha en die zei: "Een koning van de Byzantijnse patriarchen die al-Muqawqis werd genoemd, presenteerde een Koptische meisje van koninklijke bloedde, genaamd Mariyah, samen met een jonge neef van haar. De profeet ging op een dag naar binnen om haar te zien in zijn prive kamer en consumeerde met haar. Ze werd zwanger van Ibrahim. Toen haar zwangerschap zichtbaar werd, ergerde ik mezelf. De profeet zei niks. Zij produceerde geen melk en daarop bracht hij een ooi die melk gaf voor haar, zodat zij de jongen kon voeden. Zijn lichaam werd sterk en zijn kleur werd mooi en zijn gelaatskleur werd normaal. Op een dag arriveerde zij, terwijl zij de jongen op haar schouders droeg. Zij vroeg: ' 'Aisha, hoe denk je erover dat het kind eruit ziet?'  'Nog ik, nog anderen zien overeenkomsten', antwoordde ik. Toen vroeg zij: 'Geen commentaar over zijn huid?' Ik antwoordde: 'Bij mijn leven, een ieder die gevoed wordt door schapenmelk, zal mooie huid hebben!' ".


Al-Waqidi verklaarde: "Mariyah stierf in Muharram van 15 A.H.  'Umar verrrichte het gebed over haar en begroef haar in de al-Baqi begraafplaats".


Conclusie: Een van de veel latere, erkende Imam, was Ibn Kathir, die de algehele moslimwereld kent.  Zijn grootste werken zijn: As-Sira an-Nabawiyah; Tafsir al-Qur'an en An-Nihaya wa al-Bidaya.  Hem als bron, heb ik niet eerder genoemd, maar juist als laatste, want er is niemand die zijn autoriteit in twijfel kan trekken.



Dit zijn alle Ahadith die verzameld zijn over Maria en haar zoon Ibrahim met name uit de As-Sahihain. Vijftien in totaal uit twee grote verzamelingen en drie uit Sunan Abu Dawud! De rest is van Ibn Sa’d en Ibn Kathir afkomstig.

Opvallend is dat er maar een keer de naam Maria in tussen haakjes voorkomt in Sahih al-Bukhari (zowel in Boekvorm als online dat vertaald is door Muhammad Muhsin Khan). Verder wordt haar naam niet genoemd. De vraag is echter: Waarom zwijgen de heren Bukhari en Muslim over haar? Waarom noemen ze de naam van Ibrahim, de zoon van onze profeet vzmh wel maar niet zijn moeders naam?

Is het dan niet merkwaardig dat vele moslims nooit van haar hebben gehoord als zij alleen maar Sahih al-Bukhari en Sahih al-Muslim kennen?

Weten de meerderheid van de moslims over de opbaring in de Koran 66:1-5 en wat de aanleiding is geweest? Hebben de imams in de moskeeën enig idee over Bab an-Noezoel? En hebben zij nooit de Tafsir van Jallal-ud-Din as-Suyuti en At-Tabari gelezen?

Zelfs in de vertaling met commentaar van Maulana Muhammad Ali (herdruk 2002 met uitgebreide index, in 2004; vertaald door drs.Jeroen Rietberg), manipuleert hij met historiche gegevens.
Ik vind het zelf noemenswaardig omdat zijn vertaling en zijn boek “A manual of Hadith” een must is op de Open Universiteit van Amsterdam. Zelf zegt hij dat ‘Umm Walad [moeder van de jongen] een huwlijkse betrekking had met de profeet vzmh, wat duidelijk in tegenspraak is met At-Tabaqat [zie Muhammad Ali’s commentaar bij 66:1-5, voetnoot 1a]. ‘Umm Walad  is een Arabische begrip voor “Slavin”. Waarom moet hij hier de betekenis veranderen? In zijn voorwoord bij de herziene editie, noemt hij tal van Tafsir aan van diverse meesters, behalve van as-Suyuti. Ook in zijn verklaring van referenties en bronnen, haalt hij nergens At-Tabaqat aan. En dan bij Al-Ahzab 33:50-53 met voetnoot 50a, noemt hij alle vrouwen van de profeet, behalve Mariah! En bij voetnoot 52c zegt hij het volgende: “ Met degenen in het bezit van jouw rechterhand, wordt verwezen naar de echtgenotes van de profeet waarmee hij wettig getrouwd was”. Ik vraag mij af, waarom verandert hij het Arabische begrip voor ‘Slavin’ in ‘wettig getrouwd’? Ook de vertaling van Soedewo volgt dezelfde lijn! Uitleg of manipulatie? Dit is een goed voorbeeld dat wanneer het publiek geen kennis heeft over de Arabische begrippen en geschiedenis, je hen makkelijk kan misleiden!

Wordt het niet tijd dat moslims hun eigen geschriften beter gaan bestuderen? En ook gaan beseffen dat er meerdere geschriften zijn?


Den Haag, 27-09-2006  / 5 Ramadan 1427,  Rashied Soebratie